Belgische Madammen en Babes

Sophie Dewaele op 17 augustus 2011 met de Joker+ en Lotto trekking in een zomers kleedje.

Sophie Dewaele: de filosoof-omroepster en lottomadam.

Belgische babe Sophie Dewaele is een bekende tv-omroepster, media figuur en lottomadam. Ze studeerde filosofie in Gent en koos daarna voor een carrière in de media. Haar eerste stappen in de journalistiek waren bij de West-Vlaamse regionale televisiezender WTV, al tijdens haar studies. Daarna werkte ze bij Radio 2 Oost-Vlaanderen aan nieuws en reportages. Later ging ze naar TV1 en Radio Donna. Na een klein intermezzo als persattaché en woordvoerster van de Gentse universiteit, koos ze in 2004 voor VIJFtv.

Als boekenliefhebster en schrijfster is Sophie Dewaele ook jurylid van de Gerard Walschapprijs voor debuterende auteurs en in 2005 schreef ze zelf een boek, over de eerste jaren van haar tweeling. Op haar website beschrijft ze zichzelf als "een denker, soms een piekeraar en een twijfelaar" en zegt ze dat ze wel eens de opmerking krijgt dat ze niet zoveel moet nadenken.

Sophie Dewaele is ook regelmatig te zien als moderator. Daarbij vergeet ze haar roots niet, want ze leidde onder andere het debat op een studiedag voor eigentijds filosofieonderwijs in 2004.

Sophie Dewaele van Nationale Loterij verwart lotto- met biljartballen

Sophie Dewaele (37) presenteert al een tijdje de trekking van de Nationale Loterij op televisie, maar moet haar kennis van de lottoballen nog een beetje bijschaven. De presentatrice kreeg in het Eén-programma De klas van Frieda een foto van een aantal gekleurde en genummerde ballen van een Amerikaanse biljart te zien. Op de vraag of de ballen op de foto lottoballen waren, antwoordde Dewaele 'juist'. Foutje, geeft ze toe. 'Ik zag ballen en cijfers en dacht in een reflex: dat zijn de ballen van de Loterij. Het ging echt heel snel, ik moest tegen de tijd antwoorden. Het was een instinker en ik ben er met mijn twee voeten ingelopen. Als ik de trekking presenteer, ben ik zéér geconcentreerd. Ik heb geen tijd om snooker te spelen, of hoe heet dat? Ik moet dat spel dringend eens spelen.'

Naast Lottomadam is Sophie Dewaele ook nog eens schrijfster van aan aantal boeken.

30 en dolgedraaid
Fragmenten uit het hectische leven van een chocoholic
Stap in het leven van Sophie Dewaele. Dertiger. Professioneel perfectionist. Georganiseerde chaoot. Single moeder van twee kinderen, die zich een weg probeert te banen door de moderne jungle. Als presentatrice maakt Sophie deel uit van het televisiewereldje en proeft ze geregeld van de glitter en de glamour. Thuis proeft ze dan weer van de chaos. In haar boek geeft Sophie Dewaele zich helemaal bloot.

Champagne op de BV-feestjes. In de frigo thuis een paar eenvoudige flesjes wijn van de supermarkt en vooral chocolademelk voor de kindjes. Het leven van Sophie loopt gedurig in het honderd. Dolgedraaid door de chaos, verliest ze echter haar glimlach niet.

Droom van een moeder: Sophie Dewaele
Mei 2007: de geboorte van "Droom van een moeder". Mijn tweede boek. Over de peuter- en kleutertijd van Fran en Simon. Ik vertel over de zindelijkheidstraining, over hoe ik van bedtijd een plezierig moment probeer te maken, wat ik doe als de kinderen bang of boos zijn, ... Het zijn verhalen en raadgevingen waarmee ik andere moeders wil helpen bij de opvoeding van peuters en kleuters.
Daarnaast beschrijf ik het hectische leven van de carrièrevrouw die ook moeder is. Ik ga dieper in op de keuzes die elke mama moet maken. Ik vertel over het dagelijkse circus om de kinderen klaar te stomen voor school en over het hele opvangnetwerk dat elke werkende moeder vaak moet organiseren.
Tijd maken voor de kinderen, maar ook voor zichzelf en voor de partner, dat is de droom van een moeder.

Alles in het dubbel: Sophie Dewaele
Mijn eerste boek verscheen in 2005: "Alles in het dubbel". Over de eerste jaren met mijn tweeling. Over de ups & downs van het moederschap. Ontroerend, soms zelfs grappig en hilarisch. Een herkenbaar verhaal voor mama's én papa's.

Sophie Dewaele in de pers:
Haar boek ligt pas een dag in de boekhandel, maar “Alles in het dubbel. Verdrinken in het moederschap” blijft niet onbesproken. Voor tv-gezicht Sophie Dewaele is het een openhartig relaas van haar ervaringen als moeder van de tweeling Fran en Simon, voor mama’s die door het bos de bomen niet meer zien, hopelijk een hart onder de riem.
Het Belang van Limburg 27 april 2005
Gazet van Antwerpen 28 april 2005

“In elke straat zal wel een moeder wonen die het na de geboorte van haar kind lastig had. Ik wil ook geen medelijden, want ik besef dat er mensen zijn die het nog moeilijker hebben dan ik.”
Het Nieuwblad, Het Volk 21 april 2005
De Standaard 23 april 2005

“Alles in het dubbel betekent ook dat het plezier dat we met de kinderen beleven, dubbel plezier is. ’t Is heerlijk om zien hoe de kinderen als tweeling toch anders zijn dan anderen. Ze zijn nooit alleen, ze imiteren niet alleen ons, maar ook mekaar, ze ontwikkelen een eigen taaltje waarmee ze onderling communiceren…”
De Krant van West-Vlaanderen 29 april 2005

Sophie Dewaele: “Mijn kinderen en ik hebben veel meegemaakt, maar het was gelukkig allemaal van voorbijgaande aard. Ik wil enkel mijn verhaal vertellen: de eerste twee jaren met Fran en Simon, met alle ups en downs.”
Dag Allemaal 30 april 2005

Het boek is in ieder geval geen jammerklacht over het ouderschap.
Story 11 mei 2005

“…na de eerste verjaardag van de tweeling werd alles wat relaxter. (…) Dat neemt niet weg dat het nog steeds hard werken was, maar vanaf dat moment kon ik meer aandacht hebben voor hun ontwikkeling en dan pas begin je te genieten.”
TV-Familie 18 mei 2005

Sophie Dewaele: “Het is in feite heel simpel: zorg dat het moederschap ook voor jezelf leuk blijft!”
Flair 31 mei 2005

Het boek is pittig en luchtig geschreven, met zin voor humor en zelfrelativering. Je leest het in een ruk uit.
Steps magazine juni 2005

Sophie Dewaele: “Ik had altijd gehoord: als je eenmaal moeder bent, weet je vanzelf hoe het moet. En dus zat ik te wachten op de goddelijke ingeving, op het moment dat ik plots tot moeder getransformeerd zou worden.”
Humo 7 juni 2005

“Misschien moeten we met z’n allen gewoon durven zeggen: het was een gigantische chaos bij ons vanochtend!”
Libelle 2 juni 2005

Een verhelderend, relativerend en charmant boek. Charmant? Om eerlijk te zijn: het leest als een trein.
Kind en co juni 2005

Moeder en TV-gezicht Sophie Dewaele
"Ik leerde genieten als moeder"

"Ik zou nooit van mezelf zeggen: 'Ik ben een droom van een moeder.'
Ik probeer het wel te zijn. Maar niemand is perfect. Als je je best
maar doet. Dat is het belangrijkste." Sophie Dewaele van de zender
VIJFtv en lottomadam werd in 2002 voor de eerste keer moeder. Ze kreeg toen niet
één, maar 2 baby's. In een openhartig interview praatte Sophie Dewaele over werk, kinderen en
vakantie.

Plots was daar een tweeling voor Sophie. Haar leven geraakte
overhoop. Ze beleefde grote momenten. Maar ze had ook verdriet en
pijn. Ze had er plots een job bij. Daarover schreef Sophie het boek
'Alles in het dubbel, verdrinken in het moederschap'. "Ik had het
niet gemakkelijk na de bevalling. Maar daar schaam ik me niet voor",
zegt ze. Dit jaar kwam haar 2de boek uit: 'Droom van een moeder,
tussen kleuters en carrière'. Fran en Simon zijn ondertussen flinke
kleuters. En Sophie geniet nu volop van haar tweeling.

Waar ben je de laatste weken mee bezig?
Sophie Dewaele: Ik ben nu een vast gezicht bij VIJFtv. Daar ben ik fier op.
De zender geeft mij mooie kansen. In het najaar kom ik met een nieuw
programma op TV. Ik mag er eigenlijk nog niks over zeggen. Maar je
zal mij dan vaak zien. Het programma wordt heel leuk. Maar je kan er
ook wat van leren. Begint de zomer? Dan begint voor veel mensen de
vakantie. Voor mij begint dan vaak het maken van een nieuw
programma.

Neem je dan geen vakantie?
Ik ga wel nog een week in bikini naar de kust. Dat doe ik elk jaar. We gaan net
over de grens naar het kleine plaatsje Bray- Dunes in Frankrijk. De
tijd bleef er stilstaan. Er staan geen hoge gebouwen. Op de dijk kan
je gefrituurde appeltjes kopen. Er is enkel een winkeltje met wat
strandballen en schepjes. Meer moet dat niet zijn. De kinderen willen
zand en strand. Mijn man en ik willen rust. 's Avonds kijken we in
ons appartement naar het ondergaan van de zon. Dat is puur genieten.

Je trok door heel Vlaanderen voor het programma 'Vlaanderen
Vakantieland'. Wat is voor jou de mooiste streek van Vlaanderen?
Sophie Dewaele: De mooiste streek is voor mij Klein-Brabant. Daar woon ik zelf. Ik
voel mij hier thuis. Iedereen kan zien dat het hier mooi is. De
Zwalmstreek vind ik ook heel mooi. Een andere mooie ontdekking was de
Voerstreek. Je kan daar prachtig wandelen. Ze koken er nog heerlijk
zoals vroeger. Vlamingen onderschatten hun eigen streek een beetje.
Je ziet de schoonheid bij je deur soms niet.

Wat is je meest geliefde vakantieland?
Sophie Dewaele: Ik hou heel veel van Italië. Ik was als student 6 maanden in Firenze.
Die stad maakte veel indruk op me. Ik hou van het land, de warme
mensen en de taal. Ik krijg er niet genoeg van. Ik kan eindeloos
terugkeren naar Firenze.

We zagen je pas op VIJFtv in het programma 'Hello Goodbye Zaventem'.
Je volgde er mensen bij het vertrek of de aankomst op de luchthaven.
Hoe was het om dat programma te maken?
Sophie Dewaele: Dat was één van mijn beste ervaringen. Om 6 uur in de ochtend
vertrokken we naar de luchthaven. De reporters zochten mensen om deel
te nemen aan het programma. Ze letten op de taal van het lichaam,
gevoelens, mensen met bloemen. Er was niks voorbereid. Dat maakte het
spannend. De interviews waren een uitdaging. Ik moest meteen de
juiste vragen stellen. Er was geen kans om het opnieuw te doen.

Je deed de inleidingen voor 'Nanny 911'. Dat is een programma over
problemen bij opvoeden. Vond je dat boeiend?
Sophie Dewaele: Ja, ik leerde hoe je zeker niet moet opvoeden. Soms zie je heel
duidelijk waar het fout loopt. Door programma's als 'Nanny 911' kan
er beter over opvoeden gesproken worden. Vroeger zwegen mensen
daarover. Ze vertelden niet over problemen met de kinderen. Dat is nu
veranderd. Daarom hebben die programma's waarde. Soms lijken
problemen wel op een week opgelost. Die indruk krijg je toch van zo
een programma. Maar dat is niet zo. Opvoeden houdt nooit op. Het gaat
met vallen en opstaan. Dat is de luxe van opvoeden. Je kan elke dag
zeggen: 'En nu ga ik het goed doen'. Je begint elke dag met een
schone lei.

Je bent moeder en je werkt voor TV. Gaat dat niet moeilijk samen?
Sophie Dewaele: Ik denk het niet. Moeders met een gewone job hebben het misschien nog
iets moeilijker. Die zitten vast aan de uren op kantoor. Maar alle
werkende moeders hebben dezelfde problemen. We moeten allemaal goed
plannen. Mama's kunnen elkaar helpen. Je kan om beurten de kinderen
ophalen. Ik spreek vaak dingen af met andere moeders uit school. Dat
werkt goed.

Moeten moderne moeders meer kiezen dan vroeger?
Sophie Dewaele: Ja. Vroeger stopten vrouwen met werken als er kinderen kwamen. Dat is
nu veel minder. Veel mama's moeten werken om genoeg geld te
verdienen. Die hebben niet te kiezen. Maar we willen ook meer luxe.
Dan moet je wel met 2 gaan werken. Moeders met een loopbaan willen
ook goede moeders zijn. Dat wil ik ook. Je voelt je dan soms
schuldig. Want je kan niet genoeg bij je kinderen zijn. Er wordt ook
veel verwacht van moeders. We moeten de perfecte echtgenote en de
perfecte moeder zijn. We moeten een boeiende loopbaan hebben en
boeiende hobby's. Dat gaat natuurlijk nooit. Supermama's bestaan
niet. Ze zijn niet perfect. Maar ze doen hun best.

Je nieuwe boek 'Droom van een moeder' ligt in de winkel. Hoe ziet een
droom van een moeder eruit?
Sophie Dewaele: Ik zal nooit zeggen: 'Ik ben een droom van een moeder'. Ik probeer
het wel te zijn. Maar niemand is perfect. Naast opvoeding is liefde
voor een kind heel belangrijk. Een kind heeft ook grenzen nodig. Dan
voelt een kind zich pas zeker. Mag een kind alles? Dan wordt het
onzeker. Liefde geven is je kind niet alles laten doen. Je kan je
kind tonen dat je ervan houdt door grenzen te stellen. Meer moet een
kind niet hebben.

Wat vinden mensen van je nieuwe boek?
Sophie Dewaele: Ze vinden het goed. Veel lezers vragen al naar een derde boek.
Misschien komt het er. Maar ik wil eerst nog even wachten. Veel
mensen herkennen zichzelf in het boek. Ze vinden het ook grappig. Dat
was mijn bedoeling. Het beste kwam van een man. Hij las het in één
keer uit. Ik heb hevige fans. Ik raakte duidelijk een gevoelige
snaar.
Vrouwen voelen zich door het boek erkend voor wat ze doen. Ik
beschreef mijn leven. Maar tegelijk beschreef ik het leven van heel
veel vrouwen. Zo zie je maar. Het is overal hetzelfde. Gooit je kind
zich op de grond in de supermarkt? Maak je geen zorgen. We kennen het
allemaal.

Je was heel open in je eerste boek. Dat verraste veel mensen. Je
vertelde hoe moeilijk de eerste jaren met je tweeling waren. Waarom
schamen mensen zich wanneer het niet goed gaat?
Sophie Dewaele: Dat is jammer, hé. We moeten steeds harder ons best doen in het
leven. Draai je in die mallemolen soms niet helemaal mee? Dan durf je
dat niet zeggen. Want dat lijkt niet normaal. Maar het is wel
normaal.

Wat was de grootste les die je leerde?
Sophie Dewaele: Ik leerde dingen hun juiste plaats geven. En ik leerde genieten als
moeder. Ik kon mij vroeger opwinden over lawaai van de kinderen. 'Ze
zullen wel stoppen', denk ik nu. Lopen er dingen mis? Maak ze niet
groter dan ze zijn. Gaan er dingen goed? Geniet ervan. Want het gaat
allemaal snel voorbij. Doe alles zo goed mogelijk.
De eerste jaren met de tweeling waren zwaar. Het was hard werken.
Maar een paar jaar later dacht ik: 'Ik ben eigenlijk wel blij met een
tweeling'. Ik zag de fijne kanten van een tweeling. Ik noem mij nu
een bevoorrechte mama.

Sophie Dewaele
Geboren: 3 december 1973
Komt uit: Ieper
Kinderen: de tweeling Fran en Simon (5 jaar)
Bekend van:
- VIJFtv: onder meer de programma's 'De afvallers', 'De brandkast',
'Hello
Goodbye Zaventem'.
- Twee boeken: 'Alles in het dubbel' (2005), 'Droom van een moeder'
(2007).
- Sophie Dewaele schreef stukjes voor de bladen 'Libelle' en 'Steps Magazine'.
Studies: filosofie
Interesses: lezen, schrijven, figuurtrainen, reizen

Karakter Sophie Dewaele: "Ik ben een zonnekind, onstuimig en spontaan. Maar tegelijk
ben ik ook teruggetrokken, voorzichtig en een denker."
Wat maakt Sophie gelukkig? "Mijn 2 kinderen. Ze zijn mijn opperste
geluk. Maar ik kan soms ook geluk voelen ergens op een terras. Het is
bewolkt. Plots voel ik de warmte van de zon. Daar kan ik van
genieten. Dat is ook geluk."

Maaike Neuville, Marie Vinck, Nathalie Meskens, Roos Van Acker en Evi Hanssen in grappige Youtube videoclip 'Ik ben een meisje' van Boy Roy.

Op twee dagen tijd hebben al 30.000 mensen op Youtube gekeken naar de videoclip van 'Ik ben een meisje', de eerste single van de Vlaamse Boy Roy, alias Roy Aernouts. Fascinerend, want de nog onbekende zanger wist tientallen bekende koppen te strikken. Belgische babes Marie Vinck, Kristien Hemmerechts, Roos Van Acker, Evi Hanssen, Nathalie Meskens, Charlotte Vandermeersch, Maaike Neuville en nog een pak anderen zingen stuk voor stuk de tekst mee.

'Samen met Tom Pintens (muzikant en zanger, die ook de single arrangeerde, red.) kwam ik op een avond op het idee om twee, drie actrices te laten zingen. De volgende dag haalde ik mijn telefoonboekje boven en tot mijn verbazing had ik er meteen veertien te pakken waaronder Marie Vinck, Nathalie Meskens en Maaike Neuville. De dag daarna zat ons atelier waar we de opnames deden vol. Toen dacht ik: laten we er zoveel mogelijk strikken. Het liedje is een ode aan de vrouw, en aan het meisje in ieder van ons.'

In de clip van Boy Roy lippen een rist vrouwen als Marie Vinck, Kristien Hemmerechts, Roos Van Acker, Evi Hanssen, Nathalie Meskens, Charlotte Vandermeersch, Maaike Neuville het liedje 'Ik ben een meisje'.

'Ik Ben Een Meisje’-clip hit op Facebook (video)

Op het moment dat we Boy Roy, alias Roy Aernouts, aan de lijn krijgen, telt zijn clip van ‘Ik Ben Een Meisje’ 6.630 views op YouTube. Wedden dat het filmpje waarin een stortvloed sexy aan actrices en presentatrices als Marie Vinck, Nathalie Meskens en Maaike Neuville de revue passeert eind september al een veelvoud heeft opgeleverd?

“Dan moet je weten dat ik het clipje pas dinsdagochtend op mijn Facebookpagina heb gepost”, klinkt Roy Aernouts nog lichtjes opgewonden.
dEUS

‘Ik ben een meisje’ is de eerste single en titeltrack van het debuutalbum van Boy Roy. Voor het album werkte Roy samen met producer Craig Ward (ex-dEUS) en Tom Pintens. Over twee weken is de single verkrijgbaar via iTunes, in februari 2012 ligt het album in de winkels.

"Op een nacht wilde ik twee à drie bekende vriendinnen vragen om de tekst te playbacken. Maar er ontstond een sneeuwbaleffect", vertelt Roy. "‘s Ochtends, na twee uurtjes rondbellen, had ik er al veertien! Waarna ik besloot om nog meer ‘meisjes’ te vragen."

Actrices als Marie Vinck, Natalie Meskens en Maaike Neuville en presentatrices als Roos Van Acker en Evi Hanssen maakten allemaal de verplaatsing naar het atelier van schilder Stijn Dierckx op ‘t Zuid in Antwerpen waar ze de tekst voor een doek inzongen.

Een prinsesje, met speldjes in het haar. Met dank aan de Antwerpse muzikant Boy Roy wil zowat iedereen het tegenwoordig zijn. 'Ik wou met dit nummer een ode aan het meisje in elk van ons brengen', zegt zanger Roy Aernouts over 'Ik ben een meisje'. Online wint zijn eerste single vliegensvlug nieuwe zieltjes, op de radio ontbreekt het voorlopig aan airplay.

Amper één week oud is het filmpje, en al meer dan 26.000 nieuwsgierigen zijn er. En dat voor één zin, meegelipt door een twintigtal vrouwen als Marie Vinck, Natalie Meskens en Maaike Neuville. Of beter: meisjes. En één man. "Ik ben een meisje", de allereerste single van de Antwerpse muzikant Boy Roy, ontpopt zich dezer dagen tot een hoogst aanstekelijke oorwurm. Met YouTube en Facebook als opvallend vruchtbare humuslaag. "Geen toeval", reageert Roy Aernouts, de man achter Boy Roy.

"Ik ben zelf een grote Facebookliefhebber, vooral voor de video-en muziekfragmenten die vrienden op mijn wall posten. Dus wou ik ook wel graag eens iets maken dat vlot doorgepost wordt en op die manier een eigen leven gaat leiden. Dat is gelukt, want ik heb het gevoel dat het credo 'ik ben een meisje' een leuze aan het worden is waar vrouwen van alle leeftijden trots op zijn."

Cruciaal ingrediënt van het succesrecept: een clip vol knappe en bekende koppen, van Maaike Neuville tot Roos Van Acker en van Kristien Hemmerechts tot Nathalie Meskens. Maar vooral: een eenvoudig maar aanstekelijk liedje. "Het gevaar bestaat natuurlijk dat alle aandacht op de clip komt te liggen, maar ik ben ervan overtuigd dat het liedje ook op zichzelf staat", zegt Aernouts. "Ik heb de voorbije dagen letterlijk honderden mails gekregen, bijvoorbeeld van oud-leraressen waar ik jaren niets meer van had gehoord, en de meeste gaan toch over het liedje zelf. In het beste geval versterken clip en lied elkaar."

Het meisje in elk van ons
'Ik ben een meisje van zeven jaar/ik wil een ijsje en speldjes in mijn haar/een eigen kamer en een prinsesje zijn/en ik wil aandacht en een weeshuis'. Met die regels richt Boy Roy van bij de start van het nummer zijn pijlen op oor, hart en ziel. Fijnbesnaard en welgemikt. "Ik wou met dit nummer een ode aan de vrouw brengen", aldus Aernouts. "Ik botste al snel op 'meisje', een heel mooi woord, ook om te zingen. Daarna ben ik mij gaan verplaatsen in het hoofd van een meisje, onder meer door veel te praten met mijn toenmalige vriendin Hanina Reijn. 'Wat wou je toen je zeven was', vroeg ik haar. 'Een weeshuis', gaf ze zich bloot, want ze was zot van de film Annie .

Maar zelfs bij mijn dochter, die nu anderhalf is, zie ik al een hele grote drang om een echt meisje te zijn. Een mama zelfs. De hele tijd is ze met haar wiegje aan het spelen. Bekijk 'Ik ben een meisje' dus vooral als een ode aan het vuur en de wilskracht in de vrouw, en aan het meisje in elk van ons." Man of vrouw. "Dat onderscheid is toch steeds moeilijker te bepalen? Ik merk bij mij thuis bijvoorbeeld dat ik altijd de schroevendraaiers doorgeef aan mijn vriendin."

Twee jaar oud is het lied al, Aernouts presenteerde het eerder al in Canvas-programma Lux. De versie anno nu verschilt echter sterk van die van toen, vooral op muzikaal vlak. "Het liedje heeft inderdaad al een hele weg afgelegd", zegt Aernouts. "De creativiteit en muzikaliteit van Tom Pintens, die mij helpt om oude opnames bij te schaven, zijn daarbij heel belangrijk."
Eveneens heel belangrijk in Aernouts' onlinehit is een rijkgevuld telefoonboekje. "Samen met Tom kwam ik op het idee om twee of drie actrices te laten zingen, maar de volgende dag haalde ik mijn telefoonboekje boven en had ik er meteen veertien te pakken", zegt de 31-jarige Antwerpenaar. " Dat is goed, want hoe meer verschillende meisjes de woorden 'ik ben een meisje' in de mond nemen, hoe meer betekenis ze krijgen."

Met Nathalie Meskens en Evi Hanssen zat hij op school, Kristien Hemmerechts doceerde hem literatuur op Studio Herman Teirlinck. "Het maken van deze clip, in de studio van schilder en vriend Stijn Dierckx, ik heb al slechtere tijden gekend in mijn leven." Met een pienter gemonteerd eindresultaat. 'Ik wou dat God niet echt bestond', zingt Hemmerechts bijvoorbeeld.

Aernouts: "We hebben iedereen meerdere fragmenten laten inzingen, maar toen iedereen gepasseerd was, werd het heel snel duidelijk welke zinnen best bij wie pasten. Heel intuïtief, op een half uurtje tijd, hebben we dan de zinnen definitief verdeeld en de clip gemonteerd."

Geldt online nog het credo 'alle meisjes aan de macht', dan blijft dat andere uitgelezen muzikale medium, radio, opvallend achterwege. "Ik heb de voorbije dagen als een klein kind naar de radio zitten luisteren", zegt Aernouts. "Helaas. Ik heb heel veel liedjes gehoord, maar niet het mijne. Ach, misschien moeten ze nog eens luisteren en komt het toch nog op de radio."

Evert Venema, programmator bij Radio 1 twijfelt nog aan het nummer. "Het is een grappig filmpje met Marie Vinck, Natalie Meskens en Maaike Neuville, maar dat zie je natuurlijk niet op de radio. bij Radio 1 willen we platen die de gimmick overstijgen en het is nog niet duidelijk of dit nummer boven de lat komt."

In tussentijd trekt Aernouts langs de Vlaamse theaterzalen met zijn muziekvoorstelling De parabel van het probleem. Première op 23 september in de Antwerpse Arenbergschouwburg.